Nawet 6 na 10 osób chorujących na raka doświadcza poczucia izolacji społecznej – telefony milkną, relacje słabną, a pacjenci zostają sami z lękiem, obawami i niepewnością o przyszłość. Zjawisko to, określane jako „cancer ghosting”, pokazuje, jak trudno znaleźć właściwe słowa wsparcia, by nie urazić i nie powiedzieć czegoś nieodpowiedniego. W ramach obchodów Światowego Dnia Raka, przypadającego na 4 lutego, głośno mówimy, że przez raka nikt nie musi przechodzić sam i uruchamiamy narzędzie, które może wesprzeć bliskich, przyjaciół, znajomych w przełamywaniu lęku, bezradności i niezręczności – emocji, które często powstrzymują przed rozmową i byciem blisko.
O zjawisku cancer ghosting mówimy, gdy osoby z otoczenia chorego – przyjaciele, bliscy, znajomi – ograniczają kontakt lub całkowicie „znikają” po diagnozie nowotworowej. Objawia się to brakiem odpowiedzi, wycofaniem emocjonalnym lub nagłym zerwaniem relacji w momencie, gdy chory najbardziej potrzebuje wsparcia. To doświadczenie jest częste i wyjątkowo bolesne. Widzimy też drugą stronę – kiedy dowiadujemy się, że bliska osoba choruje na raka, często brakuje nam słów. Chcemy być obecni, zadzwonić, napisać, ale powstrzymuje nas strach, że powiemy coś „nie tak”. Z tej bezradności rodzi się cisza. Tymczasem obecność bliskich ma realny wpływ na zdrowie – redukuje stres, poprawia nastrój i wzmacnia motywację do leczenia, co przekłada się na skuteczniejszą terapię.
Pierwsze słowo to bezpłatne narzędzie dostępne na naszej stronie, które pomaga przełamać lęk i niepewność. Podpowiada, jak rozpocząć rozmowę, wyrazić emocje i okazać wsparcie, a także czego unikać w kontakcie z osobą chorującą na raka. Opracowaliśmy je we współpracy ze specjalistką psychoonkologii, zespołem Fundacji oraz pacjentami onkologicznymi, co pozwoliło uwzględnić kluczowe niuanse komunikacji w sytuacjach kryzysowych.
Pierwsze słowo powstało, bo zobaczyliśmy coś bardzo ludzkiego: rak odbiera zdrowie tym, którzy chorują, ale często odbiera też słowa tym, którzy są blisko. Chcą się odezwać, wesprzeć, być obecni, a stoją w miejscu, bo nie wiedzą, co wypada, jak nie zranić, jak zacząć. A kiedy znajdzie się to pierwsze zdanie, robi się lżej po obu stronach: chorujący nie zostaje sam, a bliscy odzyskują możliwość bycia naprawdę obok.
Na stronie projektu zebraliśmy praktyczne wskazówki dotyczące prowadzenia rozmów na trudne tematy. Możecie posłuchać podcastu, pobrać lub zainspirować się grafikami z propozycjami 'jak zacząć’. Znajduje się tam także czat, który zaprojektowaliśmy tak, by pomagał „trenować” początek dialogu z osobą chorą (początek, bo to on bywa najtrudniejszy).
W przygotowanym przez nas oknie czatu możecie:
- zapytać, jak rozmawiać i wspierać osobę chorą,
- sprawdzić różne możliwości reagowania i bycia blisko,
- znaleźć słowa albo pomysły na obecność, kiedy brakuje odwagi lub pewności.
Rozmawiajmy, bądźmy blisko – słowo, obecność, tyle wystarczy, by przez raka nikt nie musiał przechodzić sam.
Pomagaj BLIKIEM